Misofonie betekent letterlijk: haat voor geluid. Echter bij de aandoening misofonie gaat het niet om zomaar geluid, maar om specifieke door mensen voortgebrachte geluiden zoals slikken, kauwen, smakken, niezen, kuchen, neus ophalen, ademhalen.

Dit zijn geluiden die bij iedereen wel (eens) ergernis kunnen oproepen maar bij personen die aan misofonie lijden is de reactie die het oproept zeer heftig. Gevoelens van extreme woede, walging of haat worden ogenblikkelijk opgewekt. Het gaat dus veel verder dan ergernis of irritatie.

De misofoniepatient en zijn relatie met de omgeving lijdt hieronder.

Iemand met misofonie heeft meestal specifieke triggers. Voor de een kan dat het horen van het eten van chips zijn, voor de ander het ophalen van de neus. Er kan sprake van één bepaalde trigger zijn, maar meestal zijn het er meerdere en er onstaat vaak ook een overgevoeligheid voor het horen van die geluiden bij bepaalde personen. Bij het horen van de trigger(s) volgt er een heftige emotionele respons met direct daaraan gekoppeld een vecht- of vluchtreactie. Men kan zich niet meer concentreren en er ontwikkelt zich een hyperfocus. Het geluid is niet meer te negeren. Soms gaan mensen de strijd aan met degene die het geluid maakt, soms vluchten ze weg van en/of vermijden de bron maar vaker wordt deze reactie echter onderdrukt en dat wordt als zeer vermoeiend ervaren.

Vermijding aan blootstelling van de triggers komt daarom vaak voor en de impact op het sociale leven is groot. Het heeft ook een negatief effect op het zelfbeeld doordat mensen met misofonie zich vaak schuldig voelen, angstig (om zelfbeheersing te verliezen), zich schamen en onbegrepen voelen.

Misofonie ontstaat veelal in de jeugd en richt zich aanvankelijk op bepaalde geluiden van één van de ouders. Overigens is de lijst van geluiden voor iedere persoon uniek en omvat niet alleen door mensen voortgebrachte fysieke geluiden, het kan ook om klikken van een pen gaan of om het waarnemen van bepaalde bewegingen (malende kaken, frunniken).

Volgens de misofonie-experts in het Amsterdam Medisch Centrum (AMC) is misofonie een psychiatrische aandoening. Volgens een aantal onderzoekers in Amerika is het een op zichzelf staande neurologische aandoening, volgens anderen valt het onder Sensory Processing Disorder .

Tijdens een intake kijk ik naar de specifieke vorm en klachten en naar het mogelijke vervolg van de behandeling. Er volgt een combinatie van symptoombehandeling en onderzoek naar ontstaansgeschiedenis en aanpak daarvan. Ik ben opgeleid door de onderzoekers in het AMC in de daar ontwikkelde multidisciplinaire behandeling.

In oktober 2018 is onderstaand boek over misofonie van Renske Schut uitgekomen, waaraan ik een bescheiden bijdrage heb mogen leveren.

Misofonie-Jacqueline-Vergeer.jpg